Gisteren hebben we een heerlijke fietstocht naar Kap Arkona gemaakt. Die ligt in het meest noordoostelijke deel van Rügen. Om vanaf de camping te fietsen was het net te ver. Dus zijn we eerst een stukje met de auto gegaan om vanaf Breege verder te fietsen. Toen we vertrokken regende het flink maar eenmaal op de fiets scheen het zonnetje weer.

De route naar de Kap is prachtig met verschillende vergezichten waar je de krijtrotsen kunt zien. Onderweg kom je dan het Steilufercafé ‘Zur kleinen Rast’ tegen. Dat terras ligt op zo’n mooie plek en is zo gezellig aangekleed met strandstoelen dat je de verleiding niet kunt weerstaan om er even iets lekkers te gebruiken.

 

Op Kap Arkona staat een vuurtoren die begin 19e eeuw is ontworpen door Karl Friedrich Schinkel. Nu woont er iemand in ons appartementengebouw met dezelfde achternaam, dus dan moet je hier natuurlijk wel even langs om een foto op te kunnen sturen.

Het is hier uitzonderlijk druk met toeristen die met busladingen tegelijk worden aangevoerd. We wilden ook de toren beklimmen voor het uitzicht, maar er stond een lange rij wachtenden voor ons. De beklimming hebben we maar overgeslagen en zijn we snel de gravelpaadjes langs de kust opgegaan om het gekrioel van mensen en de souvenirwinkeltjes achter ons te laten.

 

Terug op de camping wachtte er nog een reparatie aan de auto. Al een paar dagen merkten we al rijdend dat de temperatuurmeter van het koelwater een veel te hoge stand aangeeft. Als je de verlichting uitschakelt geeft ie de normale temperatuur aan en bij het inschakelen weer veel teveel. Nu hebben we dat een tijd terug al eens aan de hand gehad en dat werd veroorzaakt door een slechte massa-aansluiting van het elektrische systeem. De oorzaak kenden we dus al, maar het is nog een aardige klus om er onder de motorkap bij te komen om het euvel te verhelpen. Een uurtje sleutelen en het probleem is weer opgelost.

 

Vandaag was het de eerste echte regendag. We hadden besloten om te verkassen naar Göhren verder in het zuiden van Rügen. Onze natuurcamping in Lohme is door de regen aardig zompig geworden en dat maakt het manoeuvreren met de caravan en auto er niet beter op. Juist nu bleek één van de movers niet mee te willen doen, waardoor het extra tijd kostte om de Airstream aan de auto te koppelen. In Göhren was het gelukkig lang genoeg droog om de weerbarstige mover te demonteren. De oorzaak: een vastzittende koolborstel van de elektromotor van de mover. Snel op te lossen, maar je krijgt wel vieze handen van.

 

De camping waar we nu staan ligt pal naast het station van de Rasender Roland, een historische stoomtrein op smalspoor, zodat je regelmatig de gezellige stoomfluit hoort. Deze treinen zijn onderdeel van het openbaar vervoer op Rügen en rijden zomer en winter gewoon volgens dienstregeling. Daar gaan we morgen maar eens een kijkje nemen.