Afgelopen donderdag zijn we op ons gemak vertrokken voor onze reis langs de Oostzee kust. We hebben ervoor gekozen om via de grensovergang Nieuweschans naar Duitsland te reizen. Dit is de route met de minste kans op files. En inderdaad, zonder oponthoud konden we naar een eerste overnachting op een Autohof bij Bremen rijden. Je staat dan tussen de truckers en je moet vooral op de herrie van koelwagens rekenen. Het is een snelle tussenstop, waar we (inmiddels volgens traditie) in het chauffeursrestaurant schnitzel, frites en bier bestellen.

 

Die avond blijkt dat onze buren Trudy en Jan, die met hun schip al maanden onderweg zijn in Duitsland, in de haven van Oldenburg afgemeerd liggen. Nu is dat niet ver van Bremen en daarom nemen we vrijdag de tijd om ze een bezoekje te brengen. Dat werd erg op prijs gesteld. Na de gezellige lunch op een mooi terras in de stad gingen we weer op pad om wat kilometers te maken richting Hamburg. Ook hier een nachtelijke tussenstop op een Autohof. Dit keer wel met oordopjes in.

 

Zaterdag gaat de koers naar een natuurcamping bij het dorpje Buchholz aan de Ratzeburger See. Het plan is om hier enkele dagen te blijven voor een bezoek aan Lübeck en het verkennen van het omliggende natuurgebied. Het is een warme klamme dag en de camping loopt helemaal vol. De voorzieningen zijn hier totaal niet toereikend voor dit grote aanbod aan kampeerders. Gelukkig hebben wij ons eigen sanitair en hoeven we dus niet in de rij te staan. Het natuuraspect van deze camping is ons overigens niet duidelijk. Waarschijnlijk ontleent men deze titel alleen maar aan het meer vlakbij.

 

Zondag staat een bezoek aan Lübeck op het programma. We maken een wandeling door het oude centrum met alle kenmerken van een Hanzestad. Prachtige oude gevels uit die tijd zijn gecombineerd met nieuwere gebouwen die soms wel en soms niet bij die stijl passen. Altijd lastig dus om in zo’n oud centrum vernieuwingen door te voeren.

In de Marienkirche is een kerkdienst aan de gang terwijl de toeristen er gewoon rondlopen. Een beetje vreemd, ook omdat sommigen zich niet gepast gedragen.

We lunchen in een typisch duitse konditorei waar op de begane grond een soort zelfbediening is met een enorm assortiment aan taartjes en chocolade. Lange rijen bij de kassa. Wij zitten lekker rustig in het bediende deel op de eerste etage.