In de haven van Sassnitz lag ooit de grootse vissersvloot van de DDR. Nu is het een toeristisch stadje met een mengeling van historische panden en nieuwbouw uitgevoerd in strakke moderne architectuur. Doordat het op zee wat mistig is hangt er hier een enigszins mystieke sfeer. De aalscholvers die zich op de pier opwarmen in het magere zonnetje dragen hieraan bij net als het gedempte geluid van de motoren van de passerende schepen in de verte.

 

In Prora bouwde Nazi Duitsland tussen 1936 en 1939 in het Kraft durch Freude (KDF) project aan een kolossaal complex van acht indentieke gebouwen aan zee, bij elkaar 4,5 kilometer lang. Het  plan was om hier een vakantieoord te realiseren, maar het heeft toen nooit die functie gekregen.

Nu is het voor een groot deel opgeknapt en heringericht met privé appartementen, hotels, vakantiewoningen en een jeugdherberg. Je kan dus zeggen dat het in deze tijd wordt voltooid naar het idee van toen.

 

Het valt op dat men ervoor heeft gekozen om de oorspronkelijke structuur van de gebouwen te handhaven. Dat is ook goed te zien ook aan raampartijen van de gevels en als je binnen bent aan de voor onze begrippen lage plafonds.

Een deel van het complex is niet meer te redden en staat op instorten, terwijl er op andere stukken druk wordt gewerkt aan een grootscheepse renovatie.

 

Alles bij elkaar is er nog heel wat werk aan de winkel om er een aantrekkelijk geheel van te maken. Wij vonden het namelijk nogal sfeerloos. Er zijn, als je de fietsers niet meetelt, niet veel mensen op straat en er is afgezien van de enorme gebouwen niet veel te zien. Ook de verbinding met het duingebied en de zee ontbreekt. Die ligt namelijk aan de achterkant van het complex waar geen verkeer kan komen. Maar je krijgt hier natuurlijk wel een inkijkje in de historie van deze plek en dat is zeker de moeite waard.