Wismar is een haven- en handelsstad die op de werelderfgoedlijst staat. Die gaan we dus een bezoekje brengen. De camping eigenaar had aangeraden niet met de auto naar Wismar te gaan, maar omdat we gisteren al een stevige fietstocht hadden gemaakt, hebben we toch gekozen voor de vierwieler. Bovendien weet je niet of je je fiets veilig kunt stallen.

Bij de haven aangekomen waren er genoeg parkeerplekken, alleen werkte de parkeerautomaat  niet mee. Die accepteerde namelijk onze bankkaart niet en muntgeld hadden we niet voldoende. Ook de voorbijgangers konden geen geld wisselen. Een vriendelijke passant wees ons naar een plek waar we gratis konden parkeren. De stadswandeling kon dus beginnen, richting markt.

 

De markt is omringd met mooie oude gebouwen die bijzonder goed zijn onderhouden en er was  een beachvolleybal toernooi gaande. Een paar vrachtwagens zand, een feesttent en een dikke geluidsinstallatie, alle ingrediënten voor een vrolijke boel.

Toen het begon te regenen zijn we snel een warenhuis ingegaan voor een paraplu, waar al een lange wachtrij bij de kassa stond met hetzelfde doel.

 

We hebben ook de Sankt Nicolai Kirche bezocht, het op een na hoogste kerkgebouw in baksteengotiek ter wereld. We werden beiden somber van het interieur dus maar snel weer naar buiten. De binnen- en buitenkant van deze kerk is overigens wel toe aan een restauratie.

 

Jammer dat het oude centrum niet autovrij is. Dit verstoord het zicht op de mooie architectuur en het is met al dat blik op straat lastiger foto’s maken. Eigenlijk wil je de gebouwen in z’n oude glorie fotograferen zonder auto’s.

Het is opvallend schoon op straat en overal staan geldautomaten die bij ons al bijna in het museum staan. Vrijwel iedereen betaalt hier cash. Na nog wat rondstruinen door deze prachtige stad gaan we terug naar de camping.